تيم تحقيقاتي اينتل موفق به ساخت پردازنده اي 80 هسته اي با سرعتي در مقياس Teraflop شد.  اين در حالي است كه هم اكنون Core 2 Extreme QX6700 با چهار هسته سريع ترين پردازنده مركزي براي كامپيوتر هاي دسكتاپ به حساب مي آيد كه ساخت همين شركت است.

البته با ورود پردازنده هاي دوهسته اي و چهار هسته اي نوپا در سال گذشته ، ورود چيپي 80 هسته اي و بحث در مورد آن ، به منزله ي يك پيشرفت بسيار عظيم در سير تكاملي طبيعي ريزپردازنده ها است.

ساخت اين پردازنده با هدف طراحي هرچه بهتر معماري هسته ي پردازنده ها و پيدا كردن بهترين راه براي ساخت تعداد زيادي پردازنده (هسته) يكپارچه كه در ارتباط با هم و برروي يك die مي كنند؛ بوده است.

همان طور كه گفته شد اين چيپ فعلا فقط براي تحقيقات ساخته شده و به گفته ي "R&D Technology Strategist Manny Vara" ، اينتل 5 تا 8 سال وقت لازم دارد تا بتواند چيپ هاي 80 هسته اي را به صورت انبوه توليد كند. ولي طي اين مدت بعضي از عملكرد هاي چيپست فاش خواهد شد هم چنين اينتل قصد دارد در كنفرانس "2007 International Solid State Circuits" ،كه در اوايل فوريه برگزار مي شود، خصوصيات پروژه تحقيقاتي را توضيح دهد.

به گفته ي Vera ، اين چيپ كه "Tera-Scale Teraflop Prototype" نام گرفته ، مصرف انرژي (TDP) كمتر از 100 وات دارد ؛ گرچه يك پردازنده ي دو هسته اي كنوني 60 تا 70 وات و يك چهار هسته اي هم 105 تا 130 وات انرژي مصرف مي كند. هرچند به دليل وجود نقص يا نبودن بعضي از توابع كاري پردازنده ممكن است مصرف انرژي از آنچه محققان انتظار دارند كمتر يا بيشتر شود .

 اما Rob Enderle رييس گروه Enderle مي گويد  اجراي اين طرح و اتمام آن بسيار مهم است .Enderle  هم چنين پروژه ي اينتل را "انقلاب" مي خواند. و اضافه مي كند:"مصرف انرژي در يك حد خاص انجام مي شود و تمام وظايف پردازنده با مصرف ميزان معيني انرژي انجام مي شود ،يعني؛ قرار نيست كه پردازنده بتواند بيش از يك ميزان معين انرژي مصرف كند يا گرما توليد كند. با اين تعداد هسته، مهم اين است كه محققان مصرف انرژي را به زير 100وات برسانند ، واقعا مؤثر است."

Vara نيز مي افزايد كه:"در اين پروژه راندمان مصرف انرژي بسيار مهم است. با گذشت زمان شما تا 16 هسته را هم روي يك چيپ قرار مي دهيد ،اما اين كار شبيه قرار دادن 3 يا 4 هسته در زمان امروز نيست كه تمام هسته ها عين هم باشند. در واقع پردازنده هاي جديد ساده تر هستند يعني اين بار وظايف پردازنده به چند بخش تقسيم مي شود و به هر بخش نيز يك يا چند هسته اختصاص پيدا مي كند . پس حتي اگر هسته ها ساده تر و كند تر هم باشند، باز هم شما تعداد زيادي هسته در اختيار داريد پس به كارايي بيشتري هم دست مي يابيد."  هم چنين اشاره مي كند كه مصرف انرژي كمتر بسته به سادگي معماري هسته هاست.
 

"مثلا فرض كنيد مي خواهيم يك پردازنده چهار هسته كه از معماري پيچيده اي براي هر هسته سود مي برد را با يك پردازنده 80 هسته اي ولي با معماري ساده تر را با هم مقايسه كنيم؛ هر كدام از آن چهار هسته قادر اند كارهاي متنوع تري را نسبت به 80 هسته اي انجام دهند." "اما با يك پردازنده ي 80 هسته اي شما به كارايي بسيار بيشتري دست خواهيد يافت ،هم انرژي كمتري مصرف مي كنيد زيرا تعداد زيادي هسته ولي با سرعت كمتر در اختيار است و شما فقط از آن هسته هايي استفاده مي كنيد كه به آن ها نياز داريد. وقتي كه به كارايي بالايي نياز داشته باشيد تعداد بيشتري هسته به كار گرفته مي شوند و وقتي كه به آن ها نياز نداريد ، آنها دوباره به حالت خاموشي باز ميگردند."

اما اگر قسمتي از پردازنده كه كاري را انجام مي دهد بيش از حد گرم شود ، كار در حال انجام به قسمت ديگر چيپ منتقل مي شود وتوسط ديگر هسته ها پردازش مي شود. با اين كار جلوي توليد گرماي بيش از حد نيز گرفته مي شود.

البته شنيده شده كه با آمدن اين پردازنده ها ، برنامه نويسي براي برنامه ها هم بايد شامل تغييراتي شود و اينكه فركانس كاري پردازنده 4GHz است.

منبع : EETimes