مايكروسافت مشخصه هاي لازم براي طراحي پردازنده هاي سازگار با ‏Direct3D 10‎‏ را سريع اعلام كرد و تا سازندگان پردازنده ‏هاي گرافيك بتوانند هرچه زودتر كارت هاي گرافيكي مطابق با آن را ارائه دهند. با توجه به نكات گفته شده توسعه دهندگان نرم ‏افزار ديگر مجبور نخواهند بود تا هنگام عرضه هر پردازنده گرافيكي جديدي، محصولات خود را با آن منطبق كنند. طبق گفته ‏هاي مايكروسافت تنها هنگام ارايه ‏DirectX 11‎‏ آنها نياز به ايجاد تغييرات در نرم افزارهاي خود را خواهند داشت و تا پيش از آن ‏هر نرم افزاري كه براي كار با ‏DirectX 10‎‏ طراحي شده باشد ميتواند بدون اعمال هيچگونه تغييري از تمامي مشخصه هاي آن ‏پشتيباني نمايد. البته شايد هرگز نتوان جلوي نوشتن كدهاي بهينه شده براي يك پردازنده گرافيكي خاص را گرفت و ممكن ‏است همچنان شاهد مشخصه هاي اضافي عرضه شده از طرف شركتهاي مخلف سازنده سخت افزار باشيم كه توسعه ‏دهندگان مختلف ممكن است تمايل به پشتيباني از آنها را داشته باشند. اما بي شك نسل آينده نرم افزارها و سخت ‏افزارهاي سه بعدي بيش از پيش يكپارچه خواهند شد و رقابت آنها در ارائه ويژگي ها و قابليت هاي فراتر از ملزومات ‏DirectX10‎‏ خواهد بود. ‏

طبق اظهارات ‏Microsoft، ‏DirectX10‎‏ ميتواند با مديريت هوشمندتر منابع، افزايش بازده ‏API‏ و انتقال بيشتر بار كاري از ‏CPU‏ ‏به پردازنده گرافيك، كارايي را در بازي هاي مختلف از 6 تا 8 برابر افزايش دهد. البته اين امر اندكي اغراق آميز به نظر ميرسد ‏اما مسلما شاهد افزايش زيادي در كارايي خواهيم بود.‏‎ ‎براي اين منظورDirectX 10‎‏ و معماري خط لوله هاي پردازشي در داخل ‏پردازنده گرافيك براي به حداقل رساندن بار كاري بر روي ‏CPU‏ و زير سيستم حافظه، مجددا از ابتدا طراحي شده اند. مهمترين ‏موضوعي كه در اين زمينه مد نظر طراحان قرار داشته است، افزيش كارهايي بوده كه پردازنده گرافيكي قادر است بدون نياز به ‏گفتگو با ‏CPU‏ انجام دهد. به همين دليل هنگامي كه نياز به استفاده از ‏CPU‏ داشته باشيم، خواهيم توانست به شكلي بسيار ‏سريع و موثر از آن استفاده كنيم. ‏

در ادامه مواردي را كه سبب افزايش كارايي هنگام استفاده از ‏DirectX 10‎‏ ميشود را ذكر ميكنيم:‏

• با استفاده از بافرهاي جديد براي مقادير، بازده عملياتي سايه زن ها هنگام ارسال و دريافت داده هاي مورد نياز ‏مانند مكان نورها، مشخصات مواد و غيره، افزايش خواهد يافت. علاوه بر اين با حذف داده هاي زايد، حجم عظيمي ‏از نقل انتقال هاي موجود بين ‏API‏ و درايور حذف خواهد گرديد. اين امر به ميزان قابل توجهي باعث كاهش فراخوان ‏داده ها توسط ‏API‏ و از بين بردن بار اضافي بر روي پهناي باند حافظه شده و اجازه خواهد داد تا اعمالي كه قبلا نياز ‏به گفتگو ميان ‏API‏ و درايور داشتند، در سطح درايور انجام شوند.‏

• با استفاده از آرايه هاي جديد بافت گذاري، پردازنده گرافيك خواهد توانست تا به طور شناور موارد استفاده از بافت را ‏تغيير داده و بدون نياز به فراخواني و يا ذخيره، آن را مجددا مورد استفاده قرار دهد.‏

• با بررسي داده هاي مربوط به هر فريم، داده هاي نالازم بدون هيچ فعل و انفعالي با پردازنده حذف خواهد شد. ‏تكنيك فوق از تكنيك هاي بررسي مختصات عمق به صورت سلسله مراتبي براي تشخيص و حذف اشيايي كه ‏توسط اشيا ديگر پوشانده شده و قابل ديد نيستند استفاده مينمايد. اين تكنيك قبلا نيز در پردازنده هاي گرافيكي ‏مختلف مورد استفاده قرار گرفته بود اما مهمترين تفاوت تكنيك فوق با تكنيك هاي قبلي، بررسي اطلاعات فريم ‏قبلي براي يافت و حذف اين اشيا است كه نياز به محاسبات جداگانه براي هر فريم را از بين برده و سربار عمليات را ‏تا حد زيادي كاهش ميدهد.‏

• Direct3D 10‎‏ داراي مشخصات منحصر به فردي است كه به كاربردها اجازه ميدهد آن را با توجه به نياز خود تنظيم و ‏بهينه كرده و در نتيجه كارايي را در تمام شرايط در سطح بالايي نگه دارند.‏

• با پشتيباني از سايه زن هاي نسخه 4 ‏‎(Shader Model 4.0)‎، پردازنده گرافيكي قادرخواهد بود تا تعداد بسيار ‏بيشتري از دستورالعمل ها را در هر سيكل كلاك انجام دهد. علاوه بر اين با استفاده از تعداد زيادي دستور العمل ‏جديد ميتوان كار بسيار بيشتري را از ‏CPU‏ به پردازنده گرافيكي منتقل كرد. در جدول زير ميتوانيد تفاوت هاي موجود ‏ميان نسخه هاي قبلي سايه زن ها را با سايه زن هاي جديد نسخه 4 مشاهده كنيد:‏

جدول مقایسه Shader Model های نسخه 1 الی 4