اولين پلتفورم سنترينو در مارچ سال 2003 با نام رمز Carmel معرفي شد. پردازنده Banias اولين پردازنده بكار گرفته شده در پلتفورم سنترينو بود كه همراه با اولين چيپ‌ست سنترينو و شبكه بي‌سيم 802.11b پلتفورم سنترينو را تكميل كردند. اولين پلتفورم سنترينو موفقيت چشمگيري را بدست آورد زيرا كه پردازنده آن مصرف توان خيلي بهتري نسبت به ديگر پردازنده‌ها خصوصاً پردازنده‌هاي شركت رقيب يعني AMD داشت.

در حدود 16 ماه بعد از آن تاريخ يعني در ماه جولاي سال 2004 ميلادي اينتل پلتفورم سنترينو را به روز رساني كرد و آن را سوناما (Sonama) ناميد. بنابراين پلتفورم سنترينو شامل دو نسخه شد : 1- پلتفورم Carmel 2- پلتفورم Sonama. در به روز رساني سوناما اينتل پردازنده‌ جديدي با نام رمز Dothan را معرفي كرد. Dothan شامل يك كش بزرگ‌تر و تعدادي فن‌آوري جديدتر نسبت به Banias مي‌شد كه اختلاف كارايي چشمگيري را نسبت به آن ارايه نمي‌كرد. پلتفورم Sonama علاوه بر پردازنده جديد شامل يك چيپ‌ست جديد و شبكه بي‌سيم 802.11g نيز مي‌شد.

يكي  از مديران اينتل در حال معرفي سنتاروزا در همايش IDF 2007

به روز رساني بعدي اينتل ابتدا با اسم رمز Napa شناخته مي‌شد و سپس با نام Centrino Duo معرفي شد. Napa يا Centrino Duo بيشترين تغييرات را در پلتفورم سنترينو ايجاد كرد. Napa موجب شد كه اولين پردازنده دو هسته‌ي براي نوت‌بوك‌ها معرفي شود و همچنين كارايي و طول عمر باتري‌ها‌ بطور شگفت آوري نسبت به قبل افزايش پيدا كند. نكته جالب توجه در مورد اين پلتفورم مقدار مصرف توان بود. با وجود اينكه تعداد هسته‌هاي پردازنده‌‌ها دو برابر شده اما مقدار مصرف باتري كاهش پيدا كرده است. پردازنده دو هسته‌ي بكار گرفته شده در پلتفورم سنترينو Duo، پردازنده Core Duo ( با اسم رمز Yonah) نام داشت. در حدود چند ماه بعد از معرفي Core Duo اينتل پردازنده Core 2 Duo را با نام رمز Merom معرفي كرد. Merom نيز داراي دو هسته است و عمده‌ترين تفاوت آن با Yonah بهره‌گيري از كش و FSBبيشتر و 64 بيتي بودن آن است.

آخرين به روز رساني پلتفورم سنترينو مربوط به اين زمان مي‌شود. همانطور كه در اخبار سايت نيز اعلام كرديم، اينتل پلتفورم جديدي به نام سنتاروزا معرفي كرده كه در ادامه به بررسي كامل آن مي‌پردازيم.