اين نسخه از RAID، قدرتمندترين نوع RAID براي كامپيوترهاي خانگي است و به كنترل‌كننده‌ا‌ي سخت‌افزاري براي مديريت آرايه نياز دارد. اما برخي از سيستم‌هاي ‌عامل، اين قابليت را از طريق نرم‌افزار شبيه‌سازي مي‌كنند. RAID 5 به حداقل سه سخت‌ديسك نياز دارد كه براي آرايه‌ي بهترين كارايي، بايد يكسان باشند. به‌طور كلي RAID 5 نوعي از RAID 0 با بيت Parity (بيت توازن) براي مراقبت از اطلاعات آرايه است.

اكنون اجازه دهيد قبل از توضيح كلي در مورد RAID 5، نگاهي مختصر به درس رياضي دوران دبستان بيندازيم:

1+0 = P

0+P = 1

P+1 = 0

در اين معادله‌ها، با توجه به اين‌كه دو تا از داده‌ها معلوم است، به سادگي ‌مي‌توان مقدار P را محاسبه كرد. بنابراين اگر بتوان شيوه‌ي ذخيره شدن اطلاعات در RAID 0 را به شكل يك معادله در‌آورد، زماني ‌كه يكي از سخت‌ديسك‌ها صدمه مي‌بيند، به ‌سادگي مي‌توان اطلاعات موجود در آن را بازيابي كرد. اين موضوع سبب افزايش امنيت RAID 0 مي‌شود. RAID 5 دقيقاً همين كار را مي‌كند و با ايجاد توازن (Parity)، سبب افزايش امنيت اطلاعات در آرايه‌ي RAID 0 مي‌شود.

در حقيقت بيت توازن نوعي محاسبات باينري است كه دو بلوك از داده را با همديگر مقايسه مي‌كند و بلوك داده‌ي سوم را براساس بلوك‌هاي 1 و 2 تشكيل مي‌دهد. اگر حاصل ‌جمع دو بلوك داده زوج باشد، بيت توازن نيز زوج خواهد بود. اما اگر حاصل‌ جمع دو بلوك داده فرد باشد، بيت توازن فرد خواهد بود. در محاسبات باينري، 0+0 و 1+1 هر دو برابر با صفر و 0+1 و 1+0 هر دو برابر با 1 هستند. براساس اين روش، اگر يكي از سخت‌ديسك‌هاي آرايه RAID 5 صدمه ببيند، زماني كه سخت‌ديسك ديگري جايگزين آن شود، بيت توازن اجازه خواهد داد اطلاعات دوباره احيا شوند (با دانستن حاصل‌ جمع يك معادله و يكي از اعداد معادله، به راحتي مي‌توان عدد مجهول را پيدا كرد). جدول شماره‌ي «5»، نحوه‌ي عملكرد RAID 5 را نمايش مي‌دهد كه حرف "P" در آن، معين‌كننده‌ي بيت توازن است.

جدول شماره‌ي «5»

همان‌طور كه در جدول شماره‌ي «5» مشاهده مي‌كنيد، بيت توازن بين سخت‌ديسك‌ها براي افزايش كارايي و قابليت اطمينان داده‌ها تغيير مكان مي‌دهد. افزايش كارايي به اين دليل است كه به جاي نوشتن اطلاعات روي يك سخت‌ديسك، از چندين سخت‌ديسك استفاده مي‌شود. ضمن اين‌كه اگر سخت‌ديسك 2 صدمه ببيند، داده‌هاي موجود در اين سخت‌ديسك مي‌توانند براساس داده‌ها و‌ بيت توازنِ قرار گرفته در دو سخت‌ديسك ديگر، دوباره بازسازي شود. به‌طور كلي ظرفيت ذخيره‌سازي اين آرايه برابر با مجموع ظرفيت دو سخت‌ديسك است. يعني اگر از 3 سخت‌ديسك 500 گيگابايتي استفاده شود، ظرفيت ذخيره‌سازي براي اين آرايه 1000 گيگابايت خواهد بود. اين را هم بدانيد كه اگر يكي از سخت‌ديسك‌ها صدمه ببيند، بعد از جايگزين كردن آن با يك ديسك سالم، بازيابي اطلاعات ديسك معيوب مدتي طول خواهد كشيد.

JBOD

اين كلمه مخفف عبارت Just a Bunch Of Disks است و در حقيقت سيستم RAID به حساب نمي‌آيد. JBOD از دو سخت‌ديسك با ظرفيت‌هاي مختلف استفاده مي‌كند و سبب مي‌شود سيستم‌ عامل به جاي دو سخت‌ديسك با ظرفيت‌هاي مختلف، يك سخت‌ديسك با ظرفيت بيش‌تر را تشخيص دهد. به عنوان مثال، مي‌توانيد توسط JBOD يك سخت‌ديسك 40 گيگابايتي را به يك سخت‌ديسك 80 گيگابايتي اضافه كنيد، ‌طوري كه كامپيوترتان آن‌ها را به عنوان يك سخت‌ديسك 120 گيگابايتي شناسايي كند.