در شكل 3 نمايي از معماري NISC جهت پياده‌سازي يك برنامه بر روي سخت‌افزار اختصاصي ترسيم شده است. اين معماري جهت غلبه بر پيچيدگي طراحي اجزاي سيستم، از توصيف سطح‌ بالاي عملكرد به زبان C بهره مي‌برد، به كمك اين زبان برنامه‌نويسي سطح بالا مي‌توان هر الگوريتمي را با نازل‌ترين سطح پيچيدگي توصيف كرد. در معماري پردازنده NISC، كنترلر به صورت خودكار از روي‌ كامپايل برنامه C براي Datapath توليد مي‌شود، به بيان ديگر کامپايلر NISC با داشتن كد C برنامه و توصيفي از Datapath، كلمات كنترلي مورد نياز جهت توليد سيگنال‌هاي كنترلي Datapath را ايجاد مي‌كند.

در اين معماري روش‌هاي متعددي براي توليد يا اختصاص دادن Datapah بهينه وجود دارد، به عنوان مثال Datapath مي‌تواند يك IP باشد كه از آن استفاده مجددا مي‌شود، يا يك IP باشد كه توسط ابزارهاي سنتز رفتاري توليد شده است يا حتي Datapath ميتواند توسط طراح مشخص گردد. براي توصيف Datapath و نمايش Netlist سيستم‌، محققين دانشگاه كاليفرنيا – ايرواين، شيوه نمايش جديدي موسوم به GNR سرنام Generic Netlist Representation ابداع كرده‌اند.

با وجود اينكه بهره‌وري زبان‌هاي توصيف معماری (ADL (Architecture Description Language در طراحي ASIP ها به اثبات رسيده‌ است و در توصيف معماري و Datapath متداولا از اين زبان‌ها بهره گرفته مي‌شود، در معماري NISC قابليت به خدمت گرفتن آنها وجود ندارد چرا كه سيستم‌هاي طراحي شده مبتني بر زبان‌هاي توصيف معماري، همواره فرض مي‌كنند كه پردازنده داراي يك مجموعه دستورالعمل از پيش تعريف شده مي‌باشد.

شكل 3: نمايي از معماري NISC

پس از توصيف Datapath با GNR، و بهينه سازي اوليه برنامه C، اين دو به كامپايلر NISC داده شده تا كامپايلر بر اساس ويژگي‌هاي Datapath و برنامه C بخش كنترلي مورد نظر پردازنده را توليد نمايد، سپس كد RTL پردازنده به زبان توصيف سخت‌افزاري Verilog‌ توليد شده و در مرحله آخر براي شبيه‌سازي يا سنتز بهينه سازي مي‌شود تا بتوان آن‌را بر روي FPGA يا ASIC پياده سازي كرده در مدار به كار برد.

طراحان معماري NISC قابليت بهينه‌سازي و پالايش Datapath و كد برنامه را نيز براي معماري خود در نظر گرفته‌اند از اين رو پس از به اتمام رسيدن فرايند طراحي و توليد RTL مربوطه، امكان اجراي مجدد عمليات طراحي با اعمال تغييرات در كد برنامه و همچنين Datapath وجود دارد، لذا با اعمال بهينه‌سازي‌هاي بعد از طراحي اوليه، ميتوان پردازنده را به گونه‌اي سازماندهي كرد كه كارايي غيرقابل رقابتي نسبت به راه‌كارهاي ديگر پياده سازي اجزاي سيستم ارائه كند.