پس از عرضه پردازنده‌هاي جديد بحث‌هاي متعددي حول قابليت‌هاي 64 بيتي آن از جمله شايعاتي مبني بر اينكه پردازنده‌هاي جديد به خوبي حالت 32 بيتي، قادر نيستند در حالت 64 بيتي ايفاي نقش كنند مطرح شد. با توجه به آينده قريب الوقوع همه‌گير شدن برنامه‌ها و سيستم عامل‌هاي 64 بيت، آيا اين شايعات صحت دارند؟
 
همانطور كه مشاهده كرديد در حالت 32 بيتي پس از بررسي 28 آزمايش، پردازنده هاي Core 2 Duo برتري بي‌چون و چراي خود را به اثبات رسانده و به درستي اينتل را به عنوان توليدكننده سريع‌ترين پردازنده‌هاي كامپيوتر‌هاي خانگي معرفي كردند. اما در حوزه برنامه‌هاي 64 اين موضوع تا چه حد تفاوت خواهد كرد؟

در بررسي معماري Core در مقاله «رويارويي معماري‌ها» به قابليت‌هاي ويژه معماري Core در حالت 32 بيتي اشاره كرديم، اما به محدوديتي كه در حالت 64 بيتي براي اين معماري وجود دارد اشاره‌اي نكرديم. اولين محدوديت اين است كه تكنولوژي منحصر به فرد «همجوشي Macro-op» از دستورالعمل‌هاي طولاني 64 بيت پشتيباني نمي‌كند و دومين محدوديت، كاهش سرعت واحدهاي كدگشايي پردازنده در حالت 64 بيتي به جهت فعال شدن ثبات‌هاي اضافي حالت 64 بيت است.

«همجوشي Macro-op» تكنولوژي است كه امكان كدگشايي 5 دستورالعمل در هر سيكل ساعت را براي 4 واحد كدگشايي پردازنده ميسر مي‌سازد، اين تكنولوژي به تفصيل در مقاله شماره قبلي بررسي شد، اساس كار اين تكنولوژي تركيب دستوالعمل‌هاي انشعابي متداولي است كه در انتهاي تصوير شماره (3) ليست آنها نشان داده شده.

تصوير شماره(3) برگي از مستندات معماري Core

در اين تصوير كه برگي از مستندات معماري Core منتشر شده توسط اينتل است، محدوديت معماري Core را در بكاري گيري دستورالعمل‌هاي 64 بيتي در حالت EM64T زرد رنگ كرده ايم، در ايده‌آل ترين حالت موجود با فراهم نمودن تمامي شرايط لازم براي تركيب دو دستورالعمل در پايان هر پنج دستورالعمل x86 ، «همجوشي Macro-op»  حدود 25 در صد افزايش كارايي را به ارمغان خواهد آورد، با اين حال در واقيت شرايط لازم براي تركيب همواره فراهم نيست، در نتيجه مهندسين اينتل ميزان بهبود عملكرد ممكن براي اين تكنولوژي را در حالت كلي بين 3 تا 5 درصد تخمين زده‌اند، به همين خاطر هيچ دليلي براي نگراني فقدان تكنولوژي «همجوشي Macro-op» در حالت 64 بيتي وجود ندارد.

كاهش سرعت كدگشايي در حالت 64 بيتي كه دومين محدوديت معماري Core در اجراي برنامه هاي 64 بيتي به شمار مي‌رود نيز تنها مختص معماري Core نيست و اين مشكل در معماري K8 پردازنده هاي Athlon 64 نيز وجود دارد، به همين دليل بحث‌هاي متعددي كه در مورد ضعف پردازنده هاي Core 2 Duo در حالت پردازش 64 بيتي مطرح شده چندان حقيقت ندارند.

نتايج بررسي‌ها نشان داده است كه رشد عملكرد برنامه‌ها هنگام انتقال از حالت 32 بيتي به 64 بيتي در پردازنده هاي Athlon 64 X2 بيشتر است، ميانگين افزايش كارايي در نتيجه گذر به حالت 64 بيتي در پردازنده هاي Athlon 64 X2 حدود 16 درصد مي‌باشد، در حالي كه پردازنده‌هاي Core 2 Duo در حالت 64 بيتي تنها 10 درصد رشد عملكرد نسبت به حالت 32 بيتي از خود نشان داده‌اند، اين 6 درصد اختلاف با درنظر گرفتن اين موضوع كه به طور ميانگين پردازنده هاي Core 2 Duo حدود 20 درصد سريع‌تر از Athlon 64 X2 ها هستند، باز هم در نتيجه‌گيري‌هاي ما تغييري ايجاد نخواهد كرد.