از روز دوم نشست‌هاي مدارهاي مجتمع بسيار فشرده VLSI در سالن 6 شروع شد ، كه من و اكثر دوستانم در اين نشست حضور داشتيم،  ارائه‌هاي اين نشست در روز اول مختص دانشجويان دكتر ناوي و دانشجويان كارشناسي ارشد و دكتراي معماري كامپيوتر دانشگاه شهيد بهشتي بود، در ميان ارائه‌ها ارائه خانم تيمارچي در رابطه با جمع كننده 2^n+1 و ارائه‌هاي آقاي گرگين در طراحي مدار جمع كننده با انتشار معكوس رقم نقلي در مد ولتاژ قابل توجه بود. همچنين ارزشمند‌ترين مقاله‌اي كه به نظر من در اين نشست VLSI ارائه شد ارائه آقاي نيكوبين در طراحي جديد مدار XOR/XNOR شش‌ترانزيستوري بود . پس از ايشان، خانم بهربر در ارائه ديگري به بررسي الگوريتم ابداعي جهت سايزبندي ترانزيستور‌ها در مدارات XOR/XNOR پرداختند.

ارائه آقاي نيكوبين

بعد از ظهر روز دوم نيز نشست‌ VLSI با رائه‌خوب آقاي جهانيان در مورد طرح ريزي بافر در مدارات مجتمع آغاز به كار كرد و ارائه‌هاي بعدي اين نشست ادامه پيدا كرد تا اينكه برق رفت و روال كار كنفرانس مدخل شد...

وقتي برق مي‌رود!

رفتن برق به معني تعطيل شدن كنفرانسي بود كه به صورت ميان‌گين 2000 نفر از نخبگان علمي كشور به صورت مستقيم يا غير مستقيم درگير اون بودند، شايد پيش‌بيني حوادث اينچنيني با توجه به گستردگي كنفرانس و در ذهن هيچ يك از مسئولين خطور نكرده بود، با اين حال رفتن برق موجب شد تا تعدادي از نشست‌هاي بعداز ظهر روز دوم كنفرانس به بعداز ظهر روز سوم موكول شود.

در اين ميان برخي از ارائه دهنگان با هماهنگي با مسئولين نشست خود، مقالات خود را در همان تاريكي و روي تخته سياه ارائه كردند، كه ناهنماهنگي ايجاد شده موجب شد تا يكي ديگر از ارائه‌هاي خوب نشست VLSI در روز دوم مربوط به جريان نشتي سلول‌هاي SRAM در تغيير پروسه ساخت كه توسط آقاي دكتر گودرزي ارائه شده بود رو از دست بديم، چون ما نمي‌دونستيم كه ايشون قصد دارند ارائه‌شون رو توي تاريكي و روي تخت سياه برگزار كنند و رفته بوديم خونه‌هامون.