عبارت RAID سرواژه جمله "Redundant Array of Independent Disks" به معنای تحت الفظی "چیدمان دیسک های مستقل به هم افزوده شده" می باشد و برای اولین بار در سال 1987 مطرح شد. RAID در اصل عبارت است از ترکیب دو و یا مضرب زوجی از دیسک های سخت یکسان و مشابه (دیسک های مورد استفاده در ترکیبات RAID الزاما باید از یک مدل باشند) این ترکیبات برای دستیابی به دو امر افزایش سرعت خواندن و نوشتن(RAID 0)، افزایش ضریب امنیت اطلاعات (RAID 1) و یا ترکیبی از هر دو (RAID 0+1) مورد استفاده قرار می گیرند. ترکیبات پیچیده تری از RAID نیز امروزه در سرور های بزرگ استفاده می شود که صحبت در مورد آن از بحث ما خارج است. 

RAID 0 : هدف از این نوع ترکیب، دستیابی به سرعت بیشتر در هنگام خواندن و یا نوشتن از دیسک سخت می باشد. در این ترکیب از دو دیسک سخت مشابه استفاده شده و اطلاعات به صورت موازی بر روی دیسک ها قرار می گیرد. برای مثال با ترکیب دو دیسک سخت 80 گیگابایتی در حالت RAID 0،علاوه برا افزایش حجم کلی دیسک سخت به 160 گیگابایت سرعت دستیابی به اطلاعات در حدود دو برابر افزایش پیدا می کند. از این ترکیب در مواردی که نیاز به سرعت بالا برای دستیابی به اطلاعات وجود دارد استفاده می شود.

امتیاز منفی این ترکیب آن است که در صورت بروز مشکل برای یکی از دیسک ها، اطلاعات موجود در دیسک دیگر نیز بدون استفاده خواهد شد.

RAID 1 : هدف از این ترکیب افزایش امنیت برای اطلاعات است. در این ترکیب اطلاعات به صورت یک سان بر روی هر دو دیسک منتقل شده و با از دست دادن یکی از دیسک ها می توان از اطلاعات دیسک دوم استفاده نمود. این ترکیب بیشتر در مواردی که اطلاعات مهم و حیاتی هستند مانند سرور ها، ادارات و مراکز بایگانی استفاده می شود.

RAID 0+1 : با ترکیب چهار دیسک سخت یکسان و هم مدل می توان از امتیازات دو ترکیب RAID 0 و RAID 1 به صورت همزمان استفاده نمود. امتیاز منفی این ترکیب هم هزینه تمام شده بالا به شمار می رود.