نصب و پیکر بندی دیسک های سخت SATA تا حدودی با دیسک های قدیمی تر ATA تفاوت دارد. منظور از نصب، نصب فیزیکی دیسک شامل قرار دادن در محفظه مورد نظر در کیس، اتصال کابل رابط و اتصال کانکتور تغذیه آن و منظور از پیکربندی آماده سازی درایو برای نصب سیستم عامل و همچنین استفاده از قابلیت های دیگری همچون استفاده از انواع ارتباط RAID می باشد.

 تفاوت نحوه نصب تنها در نحوه اتصال کابل رابط SATA می باشد، همانطور که در بخش تفاوت های ظاهری دیسک های SATA و ATA اشاره شد، هر کابل رابط SATA تنها قابلیت اتصال یک دیسک سخت را به برد مادر دارد و از این نظر از نصب کابل ATA IDE که در آن باید تنظیمات Master/Slave نیز در نظر گرفته می شد بسیار راحت تر به نظر می رسد.

  گام بعدی اتصال کانکتور تغذیه به دیسک سخت است. اغلب دیسک های سخت SATA از دو نوع کانکتور استفاده می کنندو نوع اول و قدیمی تر همان کانکتور 4 رشته ای موسوم به مولکس و نوع جدید تر کانکتور مخصوص دیسک های SATA II که شامل 15 رشته جریان می باشد استفاده می کنند. این کانکتور در منبع تغذیه (پاور) نسخه 1.3 و بالاتر پشتیبانی می شود.

البته اکثر دیسک ها از هر دو نوع کانکتور تغذیه پشتیبانی می کنند اما در بعضی مدل ها که تنها کانکتور جدید تر 15 رشته ای پشتیبانی می شود، می توان از یک مبدل نیروی 4 رشته  به 15 رشته استفاده نمود. این مبدل اکثرا همراه برد ماد به فروش می رسد. اما در صورت نیاز، امکان تهیه آن فروشگاه های سخت افزاری وجود دارد.

بنابر این نصب دیسک های سخت SATA بسیار ساده و تنها با نصب در کیس و اتصال کابل های رابط و تغذیه امکان پذیر است.

  پیکر بندی دیسک های SATA می تواند تا حدودی برای کاربران مبتدی دردسر ساز باشد. در حال حاضر شناساندن دیسک های SATA در هنگام نصب سیستم عامل ویندوز تنها از طریق راه اندازی که به همراه مادربرد بر روی دیسکت فلاپی و یا بر روی CD ارایه می شود امکان پذیر است. البته با پیروی از راهنمای موجود بر روی دیسکت و یا دقت به پیام های داده شده از طرف برنامه نصب ویندوز می توان به راحتی دیسک سخت SATA را به ویندوز معرفی نمود.

در بخش بعدی مقاله به معرفی و توضیح انواع ترکیبات RAID را برای اتصال دیسک های سخت SATA می پردازیم.