پاتریوت برنده شد اما...حافظه کورشیر دومینیتور تنها حافظه ای بود که توانست ویندوز XP را با سرعت DDR2-1333 راه اندازی کند اما PATRIOT PC2-10100 تنها حافظه ای بود که توانست دو فاکتور زمان تاخیر کم و سرعت ساعت بالا را به طور همزمان دارا باشد و همین امر هم باعث موفقیت این حافظه در اکثر بنچمارک ها شد.

تلاش ما برای کاهش میزان تاخیر در حافظه دومینیتور در بالای سرعت DDR2-1200 بی فایده بود در حالی که PATRIOT قادر به انجام این کار بود به هر حال تفاوت بین حافظه های کورشیر و پاتریوت  اندک است و هر دوی آنها می توانند انتخاب صحیحی باشند.

حافظه های OCZ از این نظر قابل توجه میباشند که بسیار پر زرق و برق و و دارای امکانات پیچیده هستند. حافظه های FlexXLC به منظور کار با خنک کننده های مایع ساخته شده و حافظه های Reaper HPC از طریق یک لوله کوچک گرمای خود را پرا کنده می کند. مشکل می توان در مورد تاثیر به سزای این روش ها در افزایش قابلیت اورکلاک بدون امتحان کردن چیپ های مختلف نظر داد. اما در تست های ما چیپ های حافظه تاثیر بسیار بیشتری از روش های خنک کنندگی داشتند. چرا که حافظه های PATRIOT با سرعت ساعت بسیار بالایی کار می کردند در حالی که تنها از یک هیت سینک معمولی بهره می بردند. خنک کننده ها فضای بهتری برای اورکلاک فراهم می کنند اما برای رسیدن به کارایی بالا نیاز به استفاده از IC های رده بالا هست.

پاتریوت برنده شد اما اکنون جا دارد که از خودمان بپرسیم آیا ارزش دارد که چند صد هزار تومان خرج حافظه های گران قیمت و پر زرق و برق که دارای فن های مختلف یا خنک کننده های متنوع هستند بکنیم. باید گفت نتایج بنچمارک ها به جز Winrar و یا چند مورد دیگر آنقدر اختلاف بین بهترین نوع حافظه یعنی PATRIOT PC2-10100 و حافظه های DDR2-800 که در تایمینگ متعادل فعالیت می کردند دیده نمیشد که ارزش خرج کردن 100 یا 200 هزار تومن بیشتر را داشته باشد.